Zelf maken: ReddRooster

We geloven niet alleen in zelf maken, we willen het vooral doen! Gebaseerd op Argentijnse tradities hebben we een “instrument” ontworpen om voedsel bij open vuur langzaam te kunnen garen. Gezellig, het kan niet aanbranden en superlekker. Kom het proberen op 12 april!

De Argentijns parillia is in zijn meest primitieve vorm een houten of stalen kruis waaraan een opengeklapt dier wordt gebonden. Daarnaast (dus niet eronder) wordt een vuur gestookt en het vlees gaart op de stralingswarmte. Nu zien die kruizen er nogal luguber uit en ook niet elk balkonnetje is geschikt om een schaap op te hangen en er een vuurtje naast te stoken. Daarom hebben we onze eigen variant op dit principe ontworpen: de ReddRooster©.

Slim, oersterk en multifunctioneel.

Slow cooking met open vuur is waar we voor gaan. Maar soms wil je ook snel kunnen grillen of een makreel roken. In ons “instrument” hangt het voedsel verticaal, naast het vuur. Maar desgewenst kan er ook een rooster horizontaal worden geplaatst en er houtskool in plaats van hout worden gestookt en voilà, een barbecue. Deksel dicht en je hebt een smoker. En dat alles uit 3 mm staal. Daarom koop je een ReddRooster maar één keer in je leven.

Openbare werkplaats

Voordat we echt in productie gaan moet er natuurlijk grondig getest worden. Het eerste prototype hebben we in elkaar gezet in de Openbare Werkplaats. Alle apparatuur is daar aanwezig, desgewenst deskundige begeleiding en je huurt je werkplek per dagdeel. Ideaal voor iedereen die tijdelijk de beschikking wil hebben over de beste lasapparaten, zaagtafels en andere zaken die je niet zelf in huis hebt.

Taste Test

Op zaterdag 12 april tussen 13:00 en 16:00 heeft de Openbare Werkplaats open huis (Cruquiusweg 78A, 1019 AJ Amsterdam). Wij laten daar graag onze ReddRooster zien en proeven. Kom kijken en proeven!

Mario Pedroli / Joep Zijp
Linkeroever – april 2014

Meer informatie:
ReddRooster
Openbare Werkplaats

[slideshow_deploy id=’2897′]

Plug-In-City

Wat nu als er eens niet al die regels zijn voor bouwen en ruimtelijke inrichting? Ontstaat een Utopia? Wordt het België? Blijkt creativiteit tot een nieuwe economie te leiden? Trudo probeert het gewoon.

Plug-In-City wordt een stad zonder regels, zonder belemmeringen, zonder vooropgezet plan. Iedereen met een goed idee mag er bouwen. Of stapelen. En in alle gevallen verrassen. De woningcorporatie Trudo stelt op Strijp-S in Eindhoven een flink aantal vierkante meters ter beschikking, inclusief de infrastructuur voor water en elektra. Je mag daarop voor eigen rekening en risico je droom verwezenlijken voor een periode van drie jaar. Vrij van huur.

Toegevoegde waarde
Uit alle aanvragen moet een keuze gemaakt worden. Die keuze is niet gebaseerd op vorm of economische haalbaarheid maar op de toegevoegde waarde voor het project. Het beoogde resultaat is dat vrijheid, creativiteit en complementaire activiteiten zullen leiden tot een sterke, herkenbare en autonome stad in de stad. Aan Liesbeth Jansen (Linkeroever) en Jan Post (ex-directeur Philips Nederland) is gevraagd de programmatische toevoeging van inzendingen in te schatten.

Meer informatie: www.plugincity.nl/nl/home
en popupcity.net/

Liesbeth Jansen
Linkeroever – december 2013

420x160_13_plugin-2

Tijdelijke horeaca

Horeca wordt steeds vaker gebruik om, ook tijdelijk, een plek leefbaar te maken. En – niet onbelangrijk – om cashflow te genereren. 

Gastheerschap is de basis van een goed ontwikkelingsplan. Bezoekers en gebruikers van een gebouw of gebied willen zich welkom voelen, gerespecteerd worden en de gelegenheid hebben om anderen te ontmoeten in een aangename omgeving. Als het goed is ben je dan ook bereid om iets terug te doen en juist die wederkerigheid maakt dat een plaats een sterk en duurzaam karakter krijgt. Linkeroever bezocht een avond over tijdelijke horeca in Pakhuis de Zwijger en kreeg wisselende ervaringen te horen.

Tijdelijk omdat het niet anders kan

Soms worden mensen verliefd op een plek en werken tegen de stroom in aan het verwezenlijken van hun droom. Blijburg en Noorderlicht zijn van die plekken. Het pionieren hoort erbij, maar de droom is een vaste eigen plek te vinden. Die ondernemers doen geweldig werk, ze persoonlijk enorm betrokken zijn. Maar uiteindelijk hebben ze last van de tijdelijkheid die immers het hun droom verstoort. Deze ondernemers willen het liefst een transitie naar een vaste plek.

Tijdelijk uit vrije wil

Andere ondernemers zien kansen in een ruimte waar niemand iets mee kan. Ze bedenken een concept, maken een begroting, maken afspraken over de termijn en gaan aan de slag. Club Trouw, 11 en Baut zijn voorbeelden. De basis voor deze ondernemingen is een sluitende begroting voor een bepaalde periode. Omdat tijdelijkheid vaak langer duurt dan gedacht, wordt er vooral winst gemaakt in ‘de verlenging’.

Terugverdienen

De tijdelijke ondernemers zijn vaak trendsetters die veel geld en inzet investeren in hun onderneming. Die investering zien ze niet terug in verkoop of aandelen. Een tijdelijke zaak kun je immers niet verkopen en de waardevermeerdering van gebouw of gebied is nooit onderdeel van het tijdelijke contract. Vandaar dat ondernemers graag willen dat de eigenaar een deel van de investeringen op zicht neemt. Dat is een plausibele onderhandelingspositie, omdat het resultaat de eigenaar ten goede komt en de ondernemer weinig terugverdienmogelijkheden heeft naast de dagelijkse omzet.

Linkeroever-tips voor tijdelijke horeca:

  • Tijdelijkheid duurt vaak langer dan verwacht. Doe er je voordeel mee door je begroting te baseren op de korte termijn.
  • Reken niet op een deel van de waarde die je toevoegt aan de omgeving. Of maak daar vooraf bindende afspraken over.
  • Bedenk vooraf wat je doet als tijdelijk vast wordt.
  • Vraag de eigenaar mee te investeren in de exploitatie
  • Tijdelijke exploitanten praten erg graag mee over plannen voor de toekomst.

 

Liesbeth Jansen
Linkeroever – februari 2013

Instabiele kansen

Stel je hebt twee soorten muizen: machomuizen die graag de baas zijn en alles onder controle willen houden en snuffelmuizen die graag van alles uitproberen maar niet zo stoer zijn.

In ons experiment laten we de macho- en de snuffelmuizen samenleven in een doolhof. Op vaste tijden wordt op steeds dezelfde plek voedsel neergezet. Al snel weet de hele populatie hoe ze door het doolhof bij het eten kunnen komen en wanneer ze daar moeten zijn. De machomuizen zorgen dat ze vooraan staan op de juiste tijd en plek en de snuffelmuizen moeten afwachten of er nog wat over is als de baasjes klaar zijn.

Totdat het systeem verandert. Als het voedsel op een onverwacht moment wordt neergezet heeft de snuffelmuis het eerder in de gaten, die was toch al bezig met het onderzoeken van zijn omgeving terwijl de machomuis vertrouwd op de regelmaat. En ook als het doolhof plots wordt veranderd trekt de macho aan het kortste eind. Hij loopt zijn vast pad af en duwt boos en vasthoudend tegen het obstakel op zijn weg. De onderzoekende muis heeft allang de juiste weg gevonden.

Conclusie: stabiele systemen bevoordelen hiërarchie en autoriteit en veranderende systemen zijn gunstig voor creatieve en onderzoekende muizen en mensen. Fijn dat alles anders wordt!

Maarten Pedroli

Linkeroever – november 2012

 

Zeg het met woorden

De tijden veranderen en zo de woorden. Jullie gaven ons de woorden die echt niet meer kunnen en de zaken die er in 2013 echt toe doen. De top-5 slecht en goed vind je in een ‘kapot’ makkelijk filmpje.

“Uit onderzoek blijkt” dat kunnen wij ook dachten we. En ja hoor, je vraagt om de meest foute, en de beste nieuwe woorden en je krijgt post. Van diep filosofische reacties over de betrekkelijkheid van de menselijke evolutie tot straattaal met een houdbaarheid van twee weken. Erg leuk. En ook wel onvergelijkbaar. We waren op zoek naar trends, wat beweegt mensen in 2013 om iets te doen? Want zorgen dat er iets gebeurt is ons vak. Uit de (anonieme) inzendingen hebben we vijf woorden/ begrippen gehaald die echt niet meer kunnen en vijf die wel eens een richting voor dit jaar kunnen aangeven. Je vindt ze in dit filmpje.

Voor de echte liefhebbers hier een aantal woorden met toelichting (van mij).

FOUT

In veel foute woorden zit persoonlijke afkeer. Op zich zijn ze misschien niet verkeerd maar de inzender heeft er nare ervaringen mee. Zoals ‘ambtenaar’, ‘regelgeving’, ‘huisgemaakt’ of ‘projection mapping’. Ander foute woorden geven aan wat de trend niet is zoals ‘schaalvergroting’, ‘croxs’, ‘emoticons’ of ‘structuur’. Een enkeling kwam zelfs met een heel nieuw woord: ‘excellereren’, het snel tot een hoogtepunt komen, zeg maar. Bij de jongeren gaat het vooral om afspraken over wat wel en wat niet meer kan.  Echt niet zeggen: ‘über’ (als erg goed), ‘later’ (bij afscheid) of ‘tik m aan’ (groet). En natuurlijk is de populariteit van Hyves gedaald tot onder 7 jaar.

GOED

De invloed van de crisis op woordkeus is evident. ‘Crisis’ zelf behoort net als ‘groei’ en ‘masterplan’ tot de foute woorden. Dat woorden als ‘zelfdoen’,  ‘samen’ en ‘genoeg’  tot goede woorden behoren, geeft een duidelijke trend aan. We zoeken de oplossing in een zelfstandiger bestaan en een meer collectief gerichte samenleving. Bij de jeugd zijn het grillen (‘brainfart’ in plaats van ‘brainwave’), puber-defaitisme (‘yola’ – you only live once) of het in Suriname al heel lang gebruikelijke positieve antwoord op “Hoe gaat het?”: ’Rustig’. En dat sluit dan weer mooi aan bij de trend dat we ons niet langer gek willen laten maken door meer, meer, meer.

TWIJFEL

Tja, en dan heb je de woorden die zowel goed als slecht worden gevonden. ‘Bottom-up’ wordt door de een gezien als de laatste strohalm van de verarmde overheid of krachtloze ontwikkelaars, door de ander juist als organisch en onafhankelijk groeimodel. ‘Herkenbaar’ werd door de een gezien als een verplichting het ergens mee eens te zijn, door de ander juist als empatische kwaliteit. Ook ‘creatief’, ‘trust’ en ‘visie’ kennen voor- en tegenstanders. En de jeugd maakt zich zorgen over het al dan niet gebruiken van de woorden ‘cool’ en ‘tof’.

Trend

Uit onderzoek blijkt dat dit een verre van wetenschappelijk onderzoek was. Het zegt vooral wat over jullie, onze relaties. Zeg me wie je kent en ik weet wie je bent. Maar het geeft wel stof tot denken. Sorry, ik bedoel, stof tot doen.

Maarten Pedroli
Linkeroever – januari 2013

Gevonden: 14.000m2 in hartje Parijs

Palais de Tokyo: een anti-museum in een – zogenaamd – onaf gebouw

Dertig jaar lang kwam er geen mens in de westvleugel van Palais de Tokyo (http://www.palaisdetokyo.com/) in Parijs. Sinds april van dit jaar is het gebouw – 14.000 m2 groot en ook nog vlakbij de Eiffeltoren – gerenoveerd en heropend als museum voor hedendaagse kunst. Een ‘anti-museum’, noemt het Palais de Tokyo zichzelf, want er is geen curator, het is er niet stil en er zijn geen witte muren. Sterker, het gebouw lijkt helemaal niet af. Zogenaamd. Verantwoordelijk voor de onaffe, rauwe sfeer is architectenduo Lacaton&Vassal. Ze braken de vloeren open, zodat er daglicht in de kelders kwam, maar lieten het afgebrokkeld beton gewoon zitten. Muren bleven ongeschilderd, vensters onafgewerkt, bouwhekken werden ruimteverdelers. Toch is de grandeur van het oude Palais de Tokyo nog overal aanwezig. De openingsexpositie, ‘Triennale’, werd geopend door Nicolas Sarkozy en bleef bij aanvang 28 uur achter elkaar open. Op 28 september is ‘Imaginez l’imaginaire’ geopend, met werk van meer dan 100 jonge kunstenaars. Deze expositie is nog tot en met februari 2013 te zien.

Jacqueline Verheugen

Linkeroever – september 2012

 

Spoorzone Tilburg

Hoe hou je als gemeente regie over tijdelijke invulling?

De Spoorzone in Tilburg is een 75 hectare groot gebied in het hart van Tilburg. De ambities voor dit gebied zijn vastgelegd in een flexibel masterplan en worden stapsgewijs gerealiseerd.Tijdelijk gebruik is één van de instrumenten die worden ingezet om richting te geven aan de definitieve invulling.

Meer over de Spoorzone

i.o.v. BOEi, i.s.m. de Gemeente Tilburg
Bijdrage: strategie en ontwikkeling tijdelijke exploitatie

Liesbeth Jansen

Enthousiaste en inspirerende projecttrekker. Haalt het beste uit mensen en ideeën en levert originele overkoepelende visies. Koppelt handig en snel de meest onverwachte partijen uit haar enorme netwerk aan elkaar.

Is projectdirecteur van het te ontwikkelen Marineterrein Amsterdam. Heeft de Amsterdamse Westergasfabriek van vervuilde modderpoel tot grootstedelijk cultuurpark getransformeerd. Studeerde Nederlands en dramaturgie, werkte als theaterproducent, communicatieadviseur, projectleider en als directeur van de Westergasfabriek BV. Heeft een uitgebreid netwerk in cultuur, finance, digital en vastgoed.

Advisory board DCR Network, lid raad van advies ACMC, lid raad van toezicht KunstRai, betrokken bij Meerhierover en Maker Faire Twente.

En ook: pianiste, dj, manager van de Drifft, slowcookfreak, buitenbeest.

LinkedIn